Geçen hafta bir “Tanrı misafiri”ne ev sahipliği yaptım. Evimde, işyerimde, ya da bir lokantada de­ğil… Ev sahipliğimi, ku­lağımda yaptım, “Tanrı misafiri”mi kulağımda ağırladım. Çünkü kendi öyle istedi. Geldi, kula­ğımda bir yer buldu kendine, oraya yerleşti. Önceden bir tanışıklığım filan da yoktu. Üstelik, yabancıydı da… Üstüne üstelik, hangi ülkeden geldiğini de bilmiyordum ama… Kulağıma gelme­den […]