Doğu ve Güneydoğu sınır boylarımızın sadece görüntüleri değil, öyküleri de değişti, yavaştan yavaştan… Onlar da mı zamana uydular, ne?.. Onlar da insanın göğsünü pek kabartamaz oldular, yüzünü pek güldüremez oldular, insanın keyfine pek keyif katamaz oldular… Bir köyden ötekine giden çağın “çerçi”si gezici satıcıların başlarında toplanıp, güle söyleye pazarlık yapan kadınlar toplulukları pek […]

Önümdeki zarfların en kalını, içi en dolu olanı idi. Önce onu açtım. Masamın üstüne bir tutam, renk renk kutlama kartları dökül­dü. Bir de mektup çıktı, kart­ların yanından. Başlığında, ne anlama geldiklerini bil­mediğim “AARD” harfleri basılıydı. Metni ise, belli ki, okuma yazmayı henüz öğrenmiş bir ilkokul öğrencisi tarafından ilk günlerin o kendine özgü özeniyle yavaş yavaş […]

Hazırlamakta olduğum bir kitaptan söz etmiş­tim, birkaç ay önce. “Sonra hepsi mezun oldular, çekip gittiler” dedirttiğimiz ve tarif­siz üzüntüler içinde bı­raktığımız lise öğretmenimiz Haydar Göfer’e çoğumuz, me­zun olur olmaz gittiğimiz yerler­den mektuplar göndermiştik de… İlki 1953 yılında, sonuncusu ise 1985 yılında yazılan bu mek­tupları öğretmenimizden biraz da zorla alıp, onlardan bir kitap yapmaya kalkıştığımı söylemiş­tim […]

Tohumu Ankara’da atılan, Ankara’da ye­şeren, Ankara’da başveren… Fidesi, filizi, gövdesi Ankara’da gelişen, Ankara’da büyüyen… Kökleri Ankara topraklarında derinleşen, kolları İstanbul’da uzayan dostluklarımdan biri de, Hıncal Uluç’la aramdaki dostluğumdur. Sadece bir dostluğun keyfini değil, bir mesleğin tutkusunu da ortaklaştığım Hıncal Uluç’la aramda bir de, hiçbir zaman or­tak bir noktasını bulamadığımız ilginç bir konumuz da vardır. Söliiim […]